top of page
Αναζήτηση

EU Η απανθρακοποίηση



Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προσδιορίσει το «ανανεώσιμο» και «χαμηλών εκπομπών άνθρακα» υδρογόνο ως κύρια στοιχεία της στρατηγικής της για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές. Η ανακοίνωση REPowerEU του 2022 έθεσε τον στόχο για κατανάλωση υδρογόνου από ανανεώσιμες πηγές σε 20 Mt/έτος έως το 2030, εκ των οποίων τα 10 Mt/έτος θα εισάγονταν. Τον Δεκέμβριο του 2021 η Επιτροπή δημοσίευσε τη δέσμη μέτρων για την απανθρακοποίηση του υδρογόνου και του αερίου, η οποία περιελάμβανε προτάσεις για τη ρύθμιση των υποδομών υδρογόνου. Το τελικό πακέτο αναμένεται να συμφωνηθεί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ έως τα τέλη του 2023.


Οι προτάσεις για τη ρύθμιση του υδρογόνου πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο των πολιτικών της ΕΕ για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές που στοχεύουν στη μείωση των εκπομπών κατά 55 τοις εκατό έως το 2030, το πακέτο «Fit for 55». Η Επιτροπή της ΕΕ έχει βασίσει τις προτάσεις της για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης αγοράς υδρογόνου της ΕΕ και χρησιμοποίησε το μοντέλο PRIMES για να αναπτύξει σενάρια για τη χρήση ενέργειας που ανταποκρίνονται στους στόχους της Επιτροπής. Χρησιμοποίησε το μοντέλο METIS για να προσομοιώσει τη λειτουργία των ενεργειακών αγορών εντός της ΕΕ και, ως εκ τούτου, τον αντίκτυπο των επιλογών πολιτικής στην ανάπτυξη της ενεργειακής υποδομής της ΕΕ. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι οι προτάσεις της Επιτροπής «εξαρτώνται από την πορεία» της αγοράς υδρογόνου της ΕΕ που αναπτύσσεται σύμφωνα με τα σενάρια της. Αυτό με τη σειρά του εξαρτάται από τη συμφωνία ότι όλα τα στοιχεία του πακέτου Fit for 55 ευθυγραμμίζονται με τα σενάρια της Επιτροπής και από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν αποτελεσματικές πολιτικές για την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ΕΕ.


Υπάρχει η ελάχιστη αντίληψη για τη σημαντική αβεβαιότητα σχετικά με την πορεία ανάπτυξης της αγοράς υδρογόνου. Σε αντίθεση με το φυσικό αέριο τη στιγμή της απελευθέρωσης, δεν υπάρχει καθιερωμένη ώριμη αγορά υδρογόνου και υποδομές. Η Επιτροπή επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό στην προσέγγισή της από την εμπειρία της στην προσπάθεια απελευθέρωσης των αγορών φυσικού αερίου κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του ζητήματος του διαχωρισμού των δικτύων από την παραγωγή και την προμήθεια φυσικού αερίου. Μολονότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η αγορά υδρογόνου δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί, είναι ανοιχτό το ερώτημα εάν έχει αντλήσει τα σωστά διδάγματα από την προηγούμενη εμπειρία της, δεδομένων των πολύ διαφορετικών προκλήσεων που συνεπάγεται. Η Επιτροπή αναμένει ότι θα υπάρχουν δύο δίκτυα αερίων, ένα για το μεθάνιο (συμπεριλαμβανομένου του βιομεθανίου και του συνθετικού μεθανίου καθώς και του φυσικού αερίου) και ένα για το υδρογόνο.


Βάσει του στόχου του REPowerEU, η Επιτροπή προβλέπει την ανάγκη για υποδομή για τη μεταφορά έως και 14,7 MT/έτος υδρογόνου, εκ των οποίων 6 MT/έτος θα χρειαστούν επίσης υποδομές εισαγωγής υδρογόνου. (Περισσότεροι 4 MT/έτος υδρογόνου θα εισάγονται με τη μορφή αμμωνίας ή άλλων παραγώγων υδρογόνου.) Η Επιτροπή αναμένει ότι θα υπάρξει απαίτηση για σημαντική διασυνοριακή υποδομή για τη μεταφορά υδρογόνου, καθώς και η αποθήκευση υδρογόνου / ανανεώσιμης ενέργειας σε τον μετριασμό της διαλείπουσας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.


Οι στόχοι πολιτικής της Επιτροπής περιλαμβάνουν:

- διευκόλυνση της ανάδυσης μιας ανοιχτής και ανταγωνιστικής αγοράς υδρογόνου της ΕΕ

- άρση των εμποδίων και εξασφάλιση κινήτρων για επενδύσεις σε υποδομές υδρογόνου

- αντιμετώπιση του κινδύνου φυσικών μονοπωλίων στις υποδομές υδρογόνου

- εξασφάλιση διασυνοριακής ολοκλήρωσης εντός της ΕΕ και με τρίτες χώρες και απρόσκοπτης διασυνοριακής ολοκλήρωσης ροών υδρογόνου

- παροχή διαφάνειας για την επαναχρησιμοποίηση των υφιστάμενων δικτύων φυσικού αερίου για τη μεταφορά υδρογόνου, επιτρέποντας οικονομικά αποδοτικό σχεδιασμό με βάση σενάρια σύμφωνα με τους στόχους του κλιματικού προβλήματος


Τα πιθανά προβλήματα που εντόπισε η Επιτροπή περιλαμβάνουν:

- έλλειψη κανόνων που διέπουν την υποδομή υδρογόνου

- την ανάγκη για ορισμό του υδρογόνου χαμηλού άνθρακα (σε αντίθεση με το ανανεώσιμο)

- έλλειψη κανόνων για επενδύσεις υποδομής υδρογόνου, συμπεριλαμβανομένης της επαναχρησιμοποίησης των υφιστάμενων αγωγών φυσικού αερίου

Η υποδομή υδρογόνου είναι πιθανό να αποτελεί φυσικό μονοπώλιο και επομένως εμπόδιο στον ανταγωνισμό που αποκλίνουν από τους κανόνες ποιότητας του υδρογόνου και τα επίπεδα ανάμειξης υδρογόνου που εμποδίζουν τις διασυνοριακές ροές

- τιμολόγια εισόδου/εξόδου εντός της ΕΕ που εμποδίζουν την εγκαθίδρυση μιας πλήρως ολοκληρωμένης, μη ρευστής και διαλειτουργικής εσωτερικής αγοράς της ΕΕ όπου το υδρογόνο που διασχίζει πολλά σύνορα πληρώνει δασμούς σε κάθε σύνορο

- ανεπαρκής ενσωμάτωση ενέργειας στο σχεδιασμό του δικτύου

- ποικίλος σχεδιασμός δικτύου μεταξύ των κρατών μελών και χωριστός σχεδιασμός για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο έλλειψη διαφάνειας σχετικά με το ενδεχόμενο επαναχρησιμοποίησης ή παροπλισμού υφιστάμενων υποδομών


Η ανάλυση της Επιτροπής βασίζεται στον τρόπο με τον οποίο αναμένει να αναπτυχθεί η αγορά υδρογόνου. Υπάρχουν πολλά τρωτά σημεία σε αυτήν την ανάλυση, όπως:

- η αποτυχία των εισαγωγών υδρογόνου χαμηλού κόστους να υλοποιηθούν όσο πιο γρήγορα αναμενόταν

- εξάρτηση από τις πολιτικές των κρατών μελών για την αύξηση της παραγωγής και χρήσης υδρογόνου στην ΕΕ

- η αύξηση της πρόσθετης ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που απαιτείται στην ΕΕ για την παραγωγή υδρογόνου (500 TWh είναι μόνο ελαφρώς λιγότερα από τα σημερινά επίπεδα αιολικής και ηλιακής παραγωγής στην ΕΕ)

- και τη λανθασμένη ανάλυση της Επιτροπής για το ζήτημα της διόρθωσης των δασμών.


Οι νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής περιλαμβάνουν:

- ρυθμιζόμενη πρόσβαση τρίτων και διαχωρισμός ιδιοκτησίας για δίκτυα υδρογόνου με περιορισμένες εξαιρέσεις μέχρι το τέλος του 2030 και πιθανές περιορισμένες εξαιρέσεις στη συνέχεια για τις διασυνδέσεις

- ρυθμιζόμενη πρόσβαση τρίτων στην αποθήκευση υδρογόνου και πρόσβαση τρίτων μέσω διαπραγμάτευσης για τερματικά εισαγωγής υδρογόνου

- διασυνοριακά τιμολόγια στα δίκτυα υδρογόνου και εκπτώσεις για ανανεώσιμα αέρια στα δίκτυα φυσικού αερίου

- ένα ξεχωριστό Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Δικτύων για το Υδρογόνο (ENNOH) έως το τέλος του 2025

- ορισμός του υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το τέλος του 2024 με εξοικονόμηση αερίων θερμοκηπίου τουλάχιστον 70 τοις εκατό

- τη δυνατότητα μεταφοράς έως και 5 τοις εκατό υδρογόνου αναμεμειγμένου σε δίκτυα φυσικού αερίου σε διασυνοριακά σημεία

- βελτιωμένος ολοκληρωμένος σχεδιασμός ενεργειακών δικτύων


Η ρυθμιζόμενη προσέγγιση που προτείνει η Επιτροπή θα πρέπει να λειτουργεί καλά όταν η αγορά υδρογόνου έχει εδραιωθεί με ώριμη βάση προσφοράς και πελατών καθώς και ανεπτυγμένη υποδομή. Η Επιτροπή παρείχε επίσης κανονιστική βεβαιότητα στους συμμετέχοντες στην αγορά, καθώς το πλαίσιο είναι λεπτομερές και βασίζεται στην εμπειρία της αγοράς φυσικού αερίου.


Ωστόσο, το προτεινόμενο πλαίσιο ισχύει μόνο όταν αναπτυχθεί η αγορά υδρογόνου και η σχετική υποδομή, καθώς μέχρι τότε δεν υπάρχουν φυσικά μονοπώλια. Η πλήρης ρυθμιζόμενη πρόσβαση τρίτων είναι επαχθής για τα εμβρυϊκά δίκτυα. Ο αυστηρός διαχωρισμός ιδιοκτησίας αποτρέπει τον επιμερισμό των κινδύνων του τύπου που ήταν συνηθισμένος στις πρώτες ημέρες των βιομηχανιών αγωγών φυσικού αερίου και LNG.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει το πλεονέκτημα της παροχής κάποιας ρυθμιστικής ευελιξίας στα πρώτα χρόνια της αγοράς υδρογόνου, αλλά η ημερομηνία κατά την οποία αυτή αποσύρεται (2030) αφήνει πολύ λίγο χρόνο για την ανάπτυξη της αγοράς. Η Επιτροπή προχωρά πολύ αργά με μια προθεσμία έως το τέλος του 2024 για τον ορισμό του υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Όσο πιο γρήγορα υπάρχει ένας ορισμός, τόσο πιο γρήγορα οι εταιρείες μπορούν να επενδύσουν στην παραγωγή υδρογόνου που πληροί τα απαιτούμενα πρότυπα.


Ένας χωριστός οργανισμός για φορείς εκμετάλλευσης υδρογόνου (ENNOH) θα χρειαστεί χρόνο για να δημιουργηθεί. Ένας οργανισμός για φορείς εκμετάλλευσης δικτύων φυσικού αερίου και υδρογόνου βασισμένος στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Αερίου (ENTSOG) θα λειτουργούσε ταχύτερα και θα επωφεληθεί από την κοινή τεχνογνωσία και επομένως είναι καλύτερη επιλογή. Τα μειονεκτήματα που προβλέπει η Επιτροπή σε έναν συνδυασμένο οργανισμό μπορούν να ξεπεραστούν μέσω του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου και της διαφάνειας λειτουργίας. Η πρόταση για την κατάργηση των διασυνοριακών τιμολογίων στα δίκτυα υδρογόνου βασίζεται στην εσφαλμένη ανάλυση της Επιτροπής για το ζήτημα του pancaking και στην άποψή της ότι τα διασυνοριακά τιμολόγια μεταφορών εμποδίζουν το εμπόριο. Οι προτάσεις για μηδενικούς δασμούς σε διασυνοριακά σημεία είναι μια κακή λύση για την αναζήτηση ενός ανύπαρκτου προβλήματος και πρέπει να μείνουν στο ράφι. Η κατάργηση των διασυνοριακών τιμολογίων θα απαιτήσει από πολλούς φορείς εκμετάλλευσης δικτύων να συμφωνήσουν μηχανισμούς κατανομής εσόδων που θα είναι περίπλοκοι. Αυτό δεν λύνει ένα πρόβλημα αλλά δημιουργεί ένα.


Οι εκπτώσεις στα τιμολόγια για αέρια χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ανανεώσιμων πηγών αερίων στα δίκτυα φυσικού αερίου είναι επίσης προβληματικές, καθώς αντιπροσωπεύουν διασταυρούμενη επιδότηση μεταξύ διαφορετικών ομάδων χρηστών του δικτύου και σημαίνουν ότι τα τιμολόγια δεν αντικατοπτρίζουν το κόστος. Τα τιμολόγια που αντανακλούν το κόστος επιτρέπουν την καλύτερη σύγκριση μεταξύ των διαφορετικών μορφών μεταφοράς ενέργειας, επομένως θα ήταν καλύτερο να επιδοτούνται απευθείας τα ανανεώσιμα αέρια παρά μέσω των τιμολογίων δικτύου. Είναι δύσκολο να πούμε εάν η ανάμειξη υδρογόνου 5% είναι το σωστό επίπεδο και ορισμένες τεχνικές επιπτώσεις εξακολουθούν να αξιολογούνται από τη βιομηχανία.


Τόσο το Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο προτείνουν ανώτατο όριο 2 τοις εκατό. Υπάρχει επίσης σημαντική συνεχής συζήτηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα της ανάμειξης υδρογόνου στο δίκτυο φυσικού αερίου, δεδομένης της πιθανής σπανιότητας ανανεώσιμου υδρογόνου τα πρώτα χρόνια. Ο βελτιωμένος σχεδιασμός και η συνεργασία μεταξύ των ενεργειακών δικτύων είναι χρήσιμος. Σε κάποιο βαθμό, ενδέχεται να υπάρχει περισσότερο μια προσέγγιση κεντρικού σχεδιασμού για το υδρογόνο από προεπιλογή, εάν τα κράτη μέλη επιλέξουν να επιδοτούν ρητά τα δίκτυα υδρογόνου ως μέσο τόνωσης της αγοράς. Το υψηλό κόστος του υδρογόνου σε σύγκριση με τα ορυκτά καύσιμα σημαίνει ότι δεν υπάρχει επαρκής αξία στην αλυσίδα εφοδιασμού ώστε η βιομηχανία να αυτοχρηματοδοτείται με τον τρόπο που ήταν η αγορά φυσικού αερίου στις πρώτες μέρες της.

Η Επιτροπή πέτυχε τον στόχο της να παράσχει ένα σαφές πλαίσιο για τη ρύθμιση μιας μελλοντικής ώριμης υποδομής υδρογόνου. Με κάποιες μικρές αλλαγές, όπως η ρύθμιση των τερματικών αποθήκευσης και εισαγωγής, ακολούθησε το ίδιο πρότυπο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε για την επιτυχή απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου, το οποίο διασφαλίζει ότι το φυσικό αέριο ρέει εκεί όπου χρειάζεται και η ΕΕ μπορεί να προσελκύσει προμήθειες από στο εξωτερικο. Η Επιτροπή ανανεώνει επίσης τη δέσμευσή της για ανταγωνιστικές αγορές φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου του υδρογόνου. Για αυτό θα πρέπει να επικροτηθεί.


Ωστόσο, το βασικό ζήτημα είναι εάν η Επιτροπή έχει αφήσει αρκετό χρόνο και ευελιξία ώστε η αγορά υδρογόνου και η σχετική υποδομή να ωριμάσουν. Η Επιτροπή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αντιστοίχιση των ρυθμιστικών της προτάσεων με τα σενάρια της για τη χρήση υδρογόνου, αλλά δεν έχει εξετάσει τι θα μπορούσε να συμβεί εάν η αγορά υδρογόνου αναπτυχθεί λιγότερο γρήγορα ή με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που αναμένει. Υπάρχουν πολλές αβεβαιότητες όσον αφορά τόσο την παραγωγή υδρογόνου όσο και τη ζήτηση του.




7 Προβολές0 Σχόλια

コメント


bottom of page